Yaş Yirmi Sekiz

Çocuk elinde bir gökyüzü tuttuğun doğrudur,
büyüdükçe yollarına düşecek aklarda.
Renklerinin solması ya da kaybolmasıda.

Çocuk içinde bir dünya yaşattığın doğrudur
pamuk şekerlerden yapılma hayallerinle örülü.
Rengarenk balonlarında, küçülecek düşlerinde.
O kar bir daha hiç beyaz olamayacak mesela.
Annen beslenme çantanı boynuna asamayacak.
Çamurdan yaptığın cücelerin yok,
bilyelerin de yuvarlanan umutlarında.
Kırmızı ayakkabılarının üstüne
beyaz çorapların kıvrılamayacak, iki büklüm.
Babam kızar, annem sorar duygusun yitireceksin içinde.
Kardeşinin bukleli saçlarını öremeyeceksin.
Üç tekerlilerin rüyasını göremeyeceksin.
ilk okul aşkını hatırla
annesinin elinde ağlarken nasılda masumdu
nasılda yanağı al.
...

Bilemeyeceksin çocuk
en kral muhabbetin
kalem açarken çöp kutusu başında ki
muhabbetle yarışamayacağını.
Uzun bir yol sanma çocuk
Susam Sokağı tarih kokar oldu bile.

Büyüyeceksin çocuk
ve büyümek yaşlandırıcı bir şey,

Dante'yi hatırla!
Yolun yarısında olan şair.
Cahit Sıtkı daha dün söylemişti
''Yaş Otuz Beş''.
Demedi deme çocuk
bir gün benim yerimde
dilinde geçmiş,
cebinde şeftali,
iki, üç fotoğrafa içerlenir
belki sende yazarsın.
Sen tadını çıkar çocuk,
Alsalar! cennete bile gitmek isterim sekizimde.

''Yaş Yirmi Sekiz''
................yolun yarısı etmez belki
................ama çok kaldı da sayılmaz.
Yaşlandık hepimiz, özledik.

İçimde bir çocuk yaşattığım doğrudur çocuk,
ama gel gör ki zaman acımasız.