Yok'sunluk.

İçinden geçen şehirler,
Yalnızlığını çektiğin adamlar
Yıllar ve yollar
Gölgesine düğümlenmiş
Gülüşünü göremediğin zamanlar
Üşeniyor olmalı güneş
Doğmak doğasında olsada
Ve akşamlar
Akşamlar işte
Bildiğin yok'sun luk
Umut şimdi
Kadınım
Turgut'un
Göğe bakma durağında
Tabut.