Bak ağaç.

Bir şehir
asıl olan adam
bir şehirde bir adam
adamın içinde mavi
teninde duman
birazda pütürlü bakışları
sen hiç tavan izlemedin mi?
Birazda su katmış hayatına
yek çekilmez bu meret
elinde bir aşktan kalma
hatır kalıntıları var
sürmüş yüzüne
yüzüne gülene, gülmüş
kime gülse
dudağını yolmuş
sonra yollar gittikçe biter mi?
Sen hiç biten hikaye gördün mü?
mesela bulut
mesela yağmur
kaç adımda eskitilir bir ömür?
Yazmış sonra
sevdiği kadınları sermiş sereserpe
az değil yirmibeş sene
sen hiç yirmibeşinde öldün mü?
İki kere gömülmüş
daha derin dedikçe
insanlar görmüş, çıplak
yalanlar örtmüş kasıklarını
kaç izi mahremiyetinde barındırır
düşmüş.
sen hiç kanayan mendil gördün mü?
Bizim Edip görmüş.

Bir şehir bir adam
adam bir şehirde
hayat örmüş
kimi yırtmış
kimi öpmüş
kimi çokmuş
kimi yok
adam
şehir
düş
yara
çıplak
bulut
gökyüzü
bak ağaç.