Odamdan dünyaya açılan penceremde
ömrümün buz sarkıtlarını sayıyorum,
günlerden mayıs.
Ertelenmiş bi'cumartesiyim bense,
hayatım aç bırakılmış
bi'aşka çıplak.
Birazdan hava bırakır kendini
içim gece
içince geçer demişler
inanmışız,
çok içmişiz,düş görmüşüz,
hepsi bu.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder