Yağmur

Benim, 
söndürmek için 
kapı pencere sokak 
dolaşıp 
gökyüzüne açan 
bağrını, 
anladım ki 
yağmur ıslatmıyor
iç yanıklarını.

Babam

Sus pus olmuş yüzün
sarmışlar seni
anlamadım.
Özlemin yokluğun
sessizliğin, tarifsiz
sensizliğin.
Kokunda umudu bırakmıştım
iyi ki doğmuştun
babamdın 
gözümden aktın.

Parçalı Bulutlu

Bi'kuş uçtu geceme

yağmur ıslanmış,

senden gelmiş,

toprak kokmuş.


Sırt dönmüşsün hayallerine, 

ellerine  iç kırıkları saplamışsın.

Oysa ben en çok ellerini severdim 

bilirsin ya.


Yüzünde gece,aynı mı gülüşün?
Düşten kalma kelebek ömrü
bi'şey yaşamıştık,
ne sevişti bu ne dövüş,
Şimdi biri yaralı kaldı,
biri öldü.
Mutluluk kimindi?

Yalan

Adı yalan geçer kayıtlarda
sende duran aşkın
ne kadar savunsan az,
ve bulut sanar iç kabartılarını
uzanan bir içten bir hiçe.


Ellerle söylüyorlar yolunu
yoğruluyorsun,
yoruluyorsun,
kalabalıklardan dönmüş başın
hiçliklere bulanmış
yalnızsın,
yanlış olduğun kadar.


Ne kadar çoksan
o kadar yok içinde ki,
ve yakınman durumundan şimdi
çoçuğun gökyüzüne kaçırdığı
balon hüznü yüzünde ki.

Cumartesi

Odamdan dünyaya açılan penceremde
ömrümün buz sarkıtlarını sayıyorum,
günlerden mayıs.
Ertelenmiş bi'cumartesiyim bense,
hayatım  aç bırakılmış
bi'aşka çıplak.


Birazdan hava bırakır kendini
içim gece
içince geçer demişler
inanmışız,
çok içmişiz,düş görmüşüz,
hepsi bu.

Kısa Film

Seni uydurmuşlar 
rüyalarımda 
bile başrole.

Figüranlık benimkisi

dağılmış bi'piçi 

oynuyorum,

bırakıp 
her gidişinde.