Adın 'Hayal'

  Babacım,inan buraya yazdıklarımı okumanı çok isterdim ama bu hiç bir zaman mümkün olmayacak. Çünkü biz seni öldürdük. Annen ve ben, bunu hiç acımadan yaptık. İnsan kıyabilir miydi Hayal'ine? Biz bunu başardık.

    En büyük Hayal'im sen olabildin benim hayatta, o yüzden adın ''Hayal'' oldu. Hayalin gibi sen de öyle güzeldin ki, çok sevdiğimiz sarı buklelerin vardı. Kafanı salladığında iki yanına, ne de güzel dağılırlardı her bir yana. Gözlerin annenin gözlerine benzerdi. Sevgi ışıldardı içlerinde, umut kaynağı olurlardı bize, en zor anda dahi. Burnun fındık gibi ufacık, ısırası gelirdi insanın. Sen öyle bizim din ki  babacım,seni hep umudum diye sevdim. 

  Her gece başucunda uyuyana kadar sen kitaplar okurduk. Hep merak ederdik kime benzeyeceksin diye. Ben hep annen gibi ol isterdim. Annen hem çok güzel hem de yetenekliydi. Öyle ol cok isterdim. Ellerin, kaşın gözün,saçın,yanağın benzesin.  

  Doğumunu anlatıyım mı sana? İnanamazsın, annen çok zor bir hamilelik geçirdi ama geldiğin günü hiç unutmam. Arabaya binmeyi unutup koşmuştum hastaneye. Dedenler ,ananenler, babanenler hepsi orda. Gözlerinde bir ışıltı. Şenlik ateşleri yanmış gibi. Kızın oldu dediler. Deden hep ''baba olmadan anlamazsın o duyguyu'' derdi. Seni ellerime aldım, yüreğime oturdun kızım, daha ilk saniyede umudum oldun. 

   Kokun annen gibiydi, çektikçe içine huzur ekliyordun ömrüme.O gün seni sardığımdan beri, bir daha hiç bırakmadım. Geceleri senin için uykusuz geçen zamanlarımızda oldu, seni uyurken izlemek gökyüzünün mavisi gibiydi, iyi ki gelmiştin kızım, seni çok sevdik. İlk kez baba dediğin anı ölmüş olsam unutamam, inanır mısın o gün cennetten değerliydi benim için.

   Ama öldürdük biz seni babacım, hem de hiç düşünmeden.

  Oysaki ne de sevmiştik seni, tüm hayallerimiz gibi. Akşamları işten gelirim, kapı açılır, sonra koşan bir ses duyulurdu'' Anneeee babaamm geldii!'' Ne de mutlu günlerdi. Annen atölyesinden geç çıktığında beraber ona yaptığımız salatayı hatırladın mı? İlk deneyimindi, annenden öğreneceğin çok şey vardı.

   Öldürdük biz seni babacım, hem de üzülmeden.

  Güzel bir evimiz vardı. Annenle canımız nasıl istediyse öyle dekore etmiştik. Senin odanı da özenle hazırlamıştık. Annen hep klasik müzikle ruhunu doldurmayı planladı. Kızım sen olsaydın çok mutlu bir ailen olacaktı.

   Biz seni öldürdük babacım. Çok sevdiğimiz halde, hem de hiç acımadan.

   Herkesin bir hayali vardı, benim hayalim sendin babacım. ileri de belki bir kızım daha olur. Adı yine hayal olur, ne zaman ona baksam, ne zaman sarsam, kokusunu çeksem içime, sende orada olursun. Ona da seni anlatırım senden kalan hayallerle büyür. Belki sarı bukleleri de olur ama yerini dolduramaz babacım, sen benim hep tek hayalim olarak kalırsın.

  Ben seni hep severim babacım. Biliyorum yukarılarda bir yerde benimle olacaksın. Baba diyeceksin bana. Özlemle duyucam o sözleri senden. Nerede rüzgarda savrulan sarı bukleler görsem hep senin kokun gelecek burnuma. İşleyene kadar çekerim içime babacım. 

Bunları okumanı çok isterdim, ama sen bunları hiç görmeyeceksin dedim ya biz seni öldürdük.

                                                             Seni seviyorum kızım. Bu dünyada görüşemedik.

                                                                               Hayallerimle, Baban.